• Background Image

    Tips & tricks: scheenbeenvliesontsteking (2/2)

    4 december 2017

4 december 2017

Tips & tricks: scheenbeenvliesontsteking (2/2)

In een vorige blog gaven we reeds een korte omschrijving omtrent “shin splints” of anders gezegd “scheenbeenvliesonsteking”. Het scheenbeen is een kwetsbaar bot dat redelijk snel overbelast geraakt. Deze blessure komt vaak voor bij lopers, triatleten of actieve wandelaars. Wanneer je last ondervindt, is het van groot belang om de juiste stappen te ondernemen. Zo dien je alvast je sportieve doelstellingen voor 2018 niet te staken.

Wat kan ik hier aan doen?

In vele gevallen is er slechts een lichte acute overbelasting en kan accuraat advies zelf voldoende zijn. Deze klachten doen zich typisch voor in de eerste maanden wanneer iemand start met lopen of wanneer mensen hun loopsnelheid of -afstand drastisch verhogen. De grootste fout is echter dat mensen maanden met deze klachten rondlopen vooraleer actie te ondernemen. De symptomen zijn bij deze groep ook continu en intenser aanwezig. Dit alles vertraagt het herstelproces sterk. Wacht dus niet te lang om advies in te winnen.

Initieel is de behandeling gericht op de natuurlijke genezing van het aangedane weefsel. De goede doorbloeding zorgt er voor dat je lichaam over tijd goed kan helen. Normaal wordt relatieve rust geadviseerd tussen 4 tot 8 weken, afhankelijk van de locatie/intensiteit van de klachten (let op: dit is steeds zeer individueel afhankelijk en vraagt om gespecialiseerde begeleiding). Deze rust heeft echter pas echt effect wanneer ook de oorzakelijke factoren actief (en met behulp van een arts en/of kinesist) worden aangepakt. Wij raden pas een volledig sportverbod aan indien de patiënt in het dagelijks leven ook constante klachten heeft.

Behandelaspecten
  • Ijsapplicatie

De wetenschappelijk evidentie rond ijs is onduidelijk, desalniettemin hebben wij en onze patiënten reeds ervaren dat ijs zowel pijndempend als ontstekingsremmend kan werken. Om deze reden adviseren we een aantal keren per dag ijs te leggen voor een tiental minuten.

  • Zolen/taping/schoeisel

De voetafwikkeling speelt een belangrijke factor in de preventie en behandeling van shin splints. Overpronatie, of anders ‘het excessief naar binnen kantelen van de voet’, wordt in de literatuur vaak aanzien als een risicofactor voor shin splits. Omwille daarvan kan taping zorgen voor een vermindering van druk op het (pijnlijke) scheenbeen. Verder raden we lopers aan geschikte loopschoenen, die rekening houden met het unieke aflooppatroon van de voeten, aan te schaffen. Daarnaast zullen loopschoenen die te oud zijn hun vermogen om je voet te ondersteunen verliezen. Wetenschappelijke studies vertellen dat een loopschoen na zo’n 500-800 km zijn vermogen verliest. Echter na 350 km kunnen loopschoenen al 60% van hun schok absorptie verliezen. In sommige gevallen adviseren wij onze patiënten om door een podoloog een voetanalyse te laten uitvoeren om te beoordelen of er eventueel zooltjes noodzakelijk zijn om de voet te ondersteunen en eventuele klachten te doen afnemen.

  • Kuiten en voetmusculatuur versterken

Verder is het essentieel om de achterste spierketen van de benen op te trainen. Op deze manier zullen eerder de spieren, in tegenstelling tot het bot, de schokbelasting opvangen. Ook barefoot training wordt soms aanbevolen om de voetmusculatuur te stimuleren.  Een sportkinesist kan je hierin begeleiden;  zo kan bijvoorbeeld het toevoegen van een individueel oefenprogramma aan je wekelijkse belasting helpen.

  • Running re-educatie

Het doel is om door middel van kleine aanpassingen in de looptechniek de belasting op het scheenbeen te verminderen (vb. lopen met een verhoogde cadans). Dit is echter een grote aanpassing voor het lichaam, waardoor gepaste begeleiding wenselijk is.

  • Alternatieve trainingsvormen

De eerste weken is het soms aangewezen om je looptrainingen te reduceren of zelf on hold te zetten. Je kan je conditie evenwel op peil houden door je activiteiten te variëren (fietsen, crosstraining, trampoline lopen of zwemmen). Vermijd ook het trainen op harde ondergrond. Deze gaat immers gepaard met een grotere schokbelasting op het lichaam. Bosgrond of een Finse piste zijn, omwille van hun dempende werking, een ideale ondergrond om op te lopen, zeker wanneer er net gestart wordt met lopen.

  • Manuele therapie

Door middel van een screening gaan we de balans van het onderste lidmaat in kaart te brengen. Een weinig beweeglijke heup kan bijvoorbeeld leiden tot compensaties met een verhoogde belasting op het scheenbeen. Door de toepassing van behandelingstechnieken zoals manuele therapie en dry needling proberen wij de binnenzijde van het scheenbeen te ontlasten.

Conclusie

PREVENTIE is altijd de beste remedie bij loopblessures. Daarom trachten wij de wetten van belasting en belastbaarheid te respecteren. Wanneer je lichaam specifieke klachten vertoont is dit een waarschuwingssignaal…. Een goede balans van ingeplande rustperiodes is van belang om volledig herstel van de spieren te verkrijgen. Een progressief schema is cruciaal voor een optimale revalidatie of bij aanloop naar wedstrijden zoals de 10 Miles of een marathon.

Antwerp Rehab & Training Rehab

Ons lichaam is in staat om veel te verwezenlijken. Toch raden wij startende lopers aan om een functionele screening uit te laten voeren om zo ook naast je loopschema specifieke kracht- en stabilititeitsoefeningen te integreren in het wekelijks schema. Een lichaam is maar zo sterk als zijn zwakste schakel. Door specifieke training versterk je de spieren van het onderste lidmaat waardoor je het risico op shin splints en andere loopletstels minimaliseert.

Dan eindigen we deze blog met een mooie quote rond lopen.

Remember the feeling you get from a good run is far better than the feeling you get from sitting around and wishing you were running.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
CONTACTEER ONS